A news was unlocked – at first that news was just gut feeling not until that afternoon. I was shocked partly though I’m prepared to hear it already. But I just don’t want the ending.

G, why? The question  I want to ask you. I leave, hand over to someone else. I was hurt, I feel the pain for that person, parang ako un nasaktan para sa kanya. Alam mo un G, un pakiramdam ko that time habang nagkwekwento siya nun. Actually wala ako naramdaman un mga oras na nagkwekwento siya, naramdaman ko nlng lahat un nun gabi.

“Swerte nun girl, dahil un tao pinangarap ko minahal siya. Tapos ganun lang gagawin niya. E sobra ko nga siya iniingatan e. Imagine mo ang lapit ko na katabi na nga niya ako hindi pa niya ako makita, sa malayo pa siya tumingin. Baka kailangan ko rin lumayo para lang makita niya ako, pero baka pagnakalayo na ako at dun lang niya ako napansin baka un naman un panahon na mawawala na rin ako sa kanya.” – hugot. I don’t know to say about this G. All I know, at sinasalpak sa utak ko is “You alone is enough.” kahit masakit, hindi ko pwede pakita un sa kanya na nasasaktan ako para sa kanya. Ang sakit G, ako un durog. Ganun ko nga ba siya kamahal para maramdaman un or dahil kaibigan na lang kami. Minsan manhid na rin ako e.

Ayaw ko isulat lahat ng gusto ko sabihin dito dahil lalo ko lang mararamdaman.

All I can do for now was to be there for that person gaya ng pangako ko sayo dati, G.

Teach me to embrace the past.

You know every single detail about how I feel, the pain and I never rejoice it. Dahil mas naisip ko kung kamusta un puso niya.

 

Advertisements